Haugtussa

S o n g s y k l u s e n  «Haugtussa» bergtok meg allereie då eg var ein pur ung songstudent. Og eg har sidan då kjend ei sterk tilknytning til dette verket. Mystikken, nærleiken til naturen, den inderlege kjærleiken, den overveldande sorga, musikken!

Me følgjer Veslemøy. Ho får tilnamnet Haugtussa, på grunn av sine overnaturlege evner til å sjå, sjå langt inni ein annan heim.

«Det Syng» set stemninga. Ein urovekkjande mystikk røper skumle krefter i spel og vert avløyst av lokkande melodiliner – Å hildrande du, med meg skal du bu, i Blåhaugen skal du din sylvrokk snu. Det er den underjordiske Blåkallens frieri.

Uroa ulmar under overflata og den andre songen, «Veslemøy» er eit sårt portrett.

Kontrasten er skjellsetjande når me møter henne att som ei hovudstups forelska jente i «Blåbærli». Ho svinsar muntert omkring blant kyrne og fortel korleis ho skal jage vekk bjørn, ulv og rev om dei skulle dukke opp. Men, var det den snilde gut … han fekk vel ein på sin trut, – men helst på ein annan måte.

I «Møte» treff me ei drøymande og forventningsfull Veslemøy som eksploderer i all sin kjærleik i det guten hennar kjem til syne. Dei to unge elskande skjelv saman, munn mot munn, før dei sovnar i armane til einannan.

Kjærleikshyllesten held fram i neste song, «Elsk» før den fornøyelege «Killingdans».

I «Vond Dag» skjønar Veslemøy at ho har blitt sveke av sin kjære og det endar i gruvekkjande ord; ”no må ho døy; ho miste guten sin”.

Avslutningssongen er det vakraste eg veit om. I «Ved Gjætle-Bekken» søkjer Veslemøy mot den surlande, kurlande, sildrande, vildrande bekken, lydmåla gjennom eit meditativt, vandrande piano bada i pedalklang. Den hjarteskjerande siste lina til Veslemøy lyder– ”å lat meg få blunda!”.

Eg framfører Haugtussa, og fleire av Griegs komposisjonar, samt Handel sin håpefulle «I know that my redeemer liveth» i konsert

Palmesøndag i Ørsta Kyrkje kl.19.00
Bill. 200,-

Velkomen <3

November

Godt inne i  n o v e m b e r  månad.

Laurdagskveld, huset er stille og tonar frå generalprøva til John Rutter’s Magnificat surrar fortsatt vidare i hovudet. Yogamatta har blitt rulla saman att etter min yinpraksis og skal rullast ut att til Virya på Leela i morgon føremiddag.

Etter endt konsert i morgon tek eg til på innstuderinga av «Kimen», ein nyskrive opera av den geniale komponisten Magnar Åm. Denne vil bli urframført i juni neste år, men vi gjer ein konsertant versjon i Oslo, den 5. desember.

Notestativet vil óg bli fylt av julemusikk, til kyrkjekonsertar på Sunnmøre.

Yoga på Leela underviser eg til og med årets aller siste dag, Nyttårsaftan, og før jul vert det anledning til å kome på grunnande adventsyogaworkshop.

Alt av konsertar og yogaundervisning ligg under song, og under yoga.

Eg lovar å gi november nok rom, den er so umåteleg vakker.

Stilla

«Den s t i l l a  kvardagen treng, for å levast»

Jon Fosse sine ord, mi sanning og djupaste ynskje.

Dei siste vekene har eg latt meg forbafle av kor mange jobbtilbod som på magisk vis har strøymd på. Ein Messias her, ei operarolle der, yogaklasser i to nye studio, moglegheiter for nye samarbeid og nye kanalar, audmjukgjerande tillitserklæringar. Eg har sjølvsagt sagt ja til alt. Ein gjer jo det. Eg må jo gjere det. Bør eg gjere det?

Eg lever fortsatt i mi sanning. Eg har takka nei til nokon av desse dørene fulle av moglegheiter. Eg har vald å behalde ei romslegheit i kvardagen, opningar for å finne den stilla, den som kvardagen treng, for å levast.

Det skjer so mykje fint utover hausten. På konsertscenene, ved flygelet, på yogamatta, i hovudet, i haustskogen, rundt kveldsmatbordet, ved togbanesettet.

Alt er eitt, alt blandar seg og stille stunder innimellom opphøger kvardagen til høgtid, kvar dag <3

 

golden

Intensjonar

S e p t e m b e r  kom i dag.  

I skrivande stund er eg i stillheit. Fredagskveld. Det tikka inn 2 flotte songoppdrag i dag, eg er månadens lærar på leela yoga, og dagen elles har gått til å ta seg ømt av ein liten febersjuk skatt. 

Det er slik eg so gjerne vil ha det. Å kunne vere stille og lytte til det subtile og mindre åpenbare, å kjenne eit utømeleg, men overkomeleg driv for å ville skape, å vite at eg har tid nok, tid til å vere der for dei eg er glad i. 

Balanse.

August drog litt hardt i hjartestrengane mine og eg måtte bli sterkare for å kome gjennom. 

Mine intensjonar er å møte hausten med djupe pust og klarheit samt ein tilstadeværelse som like gjerne kan vise seg på yogamatta som på konsertscena, eller heime i sofaen, på ein heilt vanleg fredagskveld.
– K

1. august

Den 1. august var ein dag med 3 omgangar heimebrygga kaffi. 6 stup frå flytebrygga. 2 yogaklasser og 1 satt musikalsk intensjon.

Eg held fast på denne sommaren, som har vore ein av dei beste. Jamn straum av besøkande i heimen vår, solfylte dagar, nye vennskap som kjennes ut som gamle, alt dette håper eg fortsetter utover hausten.

I august har eg yoga på leela tysdagar og torsdagar fram til 19. august, då hausttimeplanen tek over og eg vil ha lunsjklasser tysdag og torsdag, samt fortsette med mine 2 søndagsklasser. Duo Chiaroscuro har fleire oppdrag og konsertar, blant anna i Skien den 25. august. Og som sagt, ein spesifikk musikalsk intensjon vil forhåpentlegvis få anledning til å bløme.

God august <3

augustblomarbrød

,

Sommarljom og Morgonsol

S o m m a r l j o m  er festivalen i mitt hjarte. Det er den festivalen eg no har arrangert for 6. gong i Ørsta. I år song eg med mitt favoritt strykeensemble Oslo Strings.

Eg er komen heim no, fått plassert føtene på favorittgolvteppet med den varme austlandssola på, og eg tenkjer tilbake på desse fire dagane, fylt av fantastiske musikalske opplevingar og dei aller finaste folka.

Takk til alle medverkande og lyttande <3

stemningsommarljom2017føterijuli