Halvvegs i året

Hagens fyrste peon har opna seg, det er den nest siste junikvelden dette året og med det er me kome halvvegs i 2019. Akkurat no kjenner eg eit drag av litt svalare luft gjennom huset. I løpet av dei siste dagane har sommaren endeleg kome for fullt. Varme, kraftig sollys, jordbær, saltvatn, båtliv, ein ekstatisk fireåring og lange, romslege dagar fram mot ferie og permisjon..

Denne vinteren og våren har eg igjen og igjen vald å setje av tid til å vere til stades, tid til å ta vare på meg sjølv og tid saman med mine næraste. Det har vore rom for å lære meir, å lese meir, å fange nokre idéar som eg vil setje til livs når tida er riktig. Det har i høgste grad vore ei tid der eg har kjend på ei djup takksemd, for alt eg har og alt eg kan gi.

Nokre ord skrive av Mary Oliver har dei siste dagane festa seg i bevisstheita mi, dei gir slik ein djup gjenklang og meining, og eg tek med meg desse inn i andre halvdel av dette året.

Instructions for living a life:

Pay attention. 

Be astonished. 

Tell about it.

-K

Fire Årstider i Ein Dag

Eg ser deg. I dag ser eg kor du romer alle fire årstidene på ein dag.

Du søkjer kos som me søkjer nærleik til kvarandre om vinteren. Brått seier du noko som vitnar om ei modning, og eg blir minna på kor du lever i ein slags konstant vår, med stadig vekst. Du har sumarens ild i deg og veit ikkje heilt kva som er den beste måten å kanalisere den på, so eg prøver å legge til rette for deg. Du har haustens mange skiftningar og kreativitet, når du går frå latter til tårer til uavbrutt leik i timesvis.

I dag har du ein månad att av ditt tredje år, og eg tek meg eit augeblikk og forsterker min intensjon om å sjå deg og ta imot deg, i alle dine sanne fargar.

-K

lauvbassenghivoghoi

Det Djupaste Begjær / The Deepest Desire

4 meditasjonar over  k j æ r l e i k / 4 meditations on  l o v e

På notestativet mitt denne veka står dette verket, «The Deepest Desire, 4 meditations on Love». Poetisk, søkjande, betryggande, oppvaknande, morosamt, mektig.

trio_musikkmeditasjon

Syster Helen Prejean er nonna som via sitt liv til å vere ein andeleg retningsleiiar for dødsdømde fangar og kampen for å avskaffe dødsstraff. Komponisten Jake Heggie skreiv operaen «Dead Man Walking» basert på hennar erfaringar.

Komponisten spurde so nonna om hennar relasjon til dette med andelegheit, og ho sa at ho ei tid i livet måtte fråseie seg alt ho hadde blitt lært og fortalt, og at ho gjekk i dybden for å finne sitt hjartes djupaste ynskje og lyst, sitt djupaste begjær. Heggie såg umiddelbart den poetiske overfloden i dette. Berre at ei nonne kunne snakke om sitt djupaste begjær. Syster Helen skreiv tekstar som samanfatta hennar andelege reise og erfaringar og Jake Heggie tonesatte det.

trefoldighetskirken3

Den fyrste songen er delt inn i tre delar. «The Call», «More is Required» and «Love» fortél om kor ho trengde å finne aktivisten i seg sjølv, å syngje soloen før koret song med, og viktigheita av å kultivere kjærleik og venskap.

«I catch on fire» er historia om då ho underviste religion og ein del av nonnedrakta hennar tok fyr. No, år seinare, når ho ber, so kjennest det som om ho tek fyr.

«The Deepest Desire» er då ho kjende eit begjær for rettferd, og då ho byrja sitt arbeid med dei dødsdømde. Hjartet hennar bryt ut: Come Home!

«Primary Colors» begynner med ein fløytesolo som minner om den organiske lyden av ei trefløyte, som bender tonane, som fredelige sukk. Det er her ho befinner seg i dag, fylt av fred.

For andre gong i mitt liv vil eg framføre dette, i Musikkmeditasjon i Trefoldighetskirken. Ein ettermiddag for bøn og stillheit.

-K

trefoldighetskirken1

Flytande Lauv

Kvar søndag  f ø r e m i d d a g  underviser eg to yogaklasser. Fyrst Yang, so Yin.

Me fór ned i djupet i dag, i Yoga Nidra svevde me i laget mellom vaken tilstand og sovande, me flaut i det stadig vaksande romet mellom tankane, me kjende på kor sårbarheit og styrke heng so ubryteleg saman.

Me søkte meining og relevanse. Me kjende på kor posisjonane me gjer ofte er dei same, men me er ikkje dei same, me er høgst levande og alltid i endring, alltid ein stad i ein syklus. Me er flytande. Me er i endring, som lauva på treda so insisterande viser oss for tida.

Eg er so evig takksam for denne livsutforskaren eg har ved mi side i det meste eg gjer, og so ynskjer eg mi godaste Tante Hanna alt vél, takk for din gnist, heilt til di 95. runde rundt sola <3

Eg bøyer meg for dette livet.

-K

flytandelauvdjupetsorg

Min Veslestore Guru

Min son er ein meister på  t i l s t a d e v æ r e l s e . Han kan leike med dyrefigurar og ei songregle i timesvis. Han lés meg og seier ofte akkurat det eg tenkjer. Han beveger seg med nyfikenheit og leikenheit.

Han har, sidan eg fekk vite at han var i magen min, vore ei einaste stor inspirasjonskjelde og skrudd opp mi evne til å leve i nuet og vere i kontakt med min intuisjon mange hakk.

Han er min veslestore guru.

Namasté, eg ser lys i meg, Namasté, eg ser lys i deg.

<3 <3 <3 -K

IMG_3479IMG_3489IMG_3499

Processed with VSCO with b5 preset

Processed with VSCO with b5 preset

IMG_3538

Sumarsolverv, Grieg, Takksam & Audmjuk

Eg har  l a n d a  heime.

Nesoddens jordande energi i kontrast til det luftige Sunnmøre har satt seg i meg og eg er full av beundring for den vakre og gripande opplevinga, som operaen Kimen var!

Om 2 kveldar, på sjølvaste sumarsolvervkvelden, syng eg konsert i Skoklefall Kirke. Ein konsert utelukkande beståande av Edvard Grieg sin musikk, og ikkje minst framfører me Haugtussa.

Dagane rundt sumarsolverv – den lengste dagen i året – er fra gamalt av ansett å vere den mest magiske tida på året. Lys og liv i overflod.
Men sjølv om midtsumar er ein dag for feiring av lyst og latter, er det óg ein dag for refleksjon, og stillheit, og ei oppfordring frå moder jord om å ta seg tid til å stoppe og lytte.
Frå no av vil kvar dag bli kortare, til natt igjen er lengre enn dag, og sumarsolverv er ein dag der me stoppar og anerkjenner korleis våre liv, så vel som året, går gjennom ein syklus og korleis me ved å gi slepp i større grad kan vere tilstades i våre eigne liv – og vere tilfredse og stolte av – der vi til ei kvar tid er, i vår syklus av livet.

Eg tek med meg mykje frå desse vekene på Sunnmøre. Mange gav mykje av seg sjølv i denne ambisiøse operaproduksjonen og vart styrka av å skjøne kva man eigentleg kan få til! Komponist Magnar seier at han går ut i verda med takksamheit og audmjukheit i hjartet, i den tru at ting då vil legge seg til rette – og det gjorde dei, verkeleg!

Me sjåast kanskje i Skoklefall Kirke? Eg kjem til å vere ho som står der med hjartet på vidt gap og syng av full hals, sannsynlegvis ikkje perfekt, men full av takksamheit og audmjukheit, i den tru at ting då vil legge seg til rette.

<3 -K

IMG_7423

Kimen

I morgon er det  v e r d s p r e m i e r e  for operaen Kimen.

I snart 3 veker har eg pusta og levd her mellom sunnmørsalpane, her eg vaks opp. Eg har veksla mellom å vere på operaprøver, gått i fjellet, nytt eit usedvanleg vakkert sommarvér og sett godguten fylle 3,5 år omgitt av sine kjære besteforeldre, som han er so glad i.

Min favorittkomponist, Magnar Åm, har skrive ein kompleks, vakker og dramatisk opera, bygd på romanen Kimen av Tarjei Vesaas. Romanen vart skriven i 1940, etter krigsutbrotet, og representerer eit viktig vendepunkt i Tarjei Vesaas si dikting. Det metaforiske fekk større plass, språket vart meir nedstrippa og nake, det usagde vart meir framtredande, og eit mørkt djup kom meir til syne.

Romanen forutsåg det opprivande rettsoppgjeret og det folkelege, utanomrettslege oppgjeret som skulle utspele seg etter at krigen var slutt. Dette gjorde den ved å tematisere ein allmennmenneskeleg eigenskap: vår hang til hemn når me har opplevd urett, og vår fare for sjølve å gjere urett når hemntanken blir til hemnhandling, massesuggesjon og lynsjing.

56A236A8-F1F9-46FA-A6EF-C9DFF2E91B91
Handlinga tematiserer også forholdet mellom menneske og natur. At mennesket ER natur, og at naturen er både grusom og god. Men at der kan ligge noko forløysande i innsikta om dette og i nærleiken til vokstrane, samværet med dyra, arbeidet med jorda, og døgnrytmen av mørke og lys.

Eg gler meg vilt til å gjere rolla som Else <3

Dei Nynorske Festspela Propellhallen Kulturarena, Volda.
8/6 kl 18.00, 9/6 kl 13:30 og 18.00